Bir kadının yüreğinde büyüyen derin bir aşk, sakin bir denizin derinliklerinde gizlenen sonsuz bir akıntı gibidir; dışarıdan durgun görünür ama içinde dünyaları taşıyan bir güce sahiptir. Bir kadın gerçekten sevdiğinde, o erkek onun için yalnızca hayatına giren biri değil; sığınağı, ev hissi ve geleceğe dair kurduğu tüm hayallerin pusulası olur.

​Sevgi, onun gözlerinde bir anlam bulur önce. Kadın, sevdiği erkeğin bakışlarında kendi değerini, dünyadaki en güvenli yeri görür. Onun bir tebessümü, günün tüm yorgunluğunu silip atmaya yeter; sesindeki tek bir sıcak ton, en karmaşık düşünceleri bile yatıştırır. Bu öyle bir histir ki, kalbinin ritmi sevdiğinin adımlarıyla senkronize olur. Onun mutluluğu kendi mutluluğu, onun hüznü kendi gözyaşı haline gelir.

​Kadının sevgisi, detaylarda saklıdır. Sevdiği erkeğin yorgun gözlerini herkesten önce fark etmesi, onun söyleyemediği cümleleri bakışlarından okuması ve kimsenin görmediği çocuksu yanını şefkatle sarmalaması bu derinliğin en güzel kanıtıdır. Aşk, bir kadının ruhunda sadece bir duygu olarak kalmaz; şefkate, sadakate ve tükenmez bir bağa dönüşür. Onun ellerini tuttuğunda, zamanın durduğunu hisseder; çünkü o an, ait olduğu tek yerdedir.

​Gerçek bir aşkla seven kadın için o erkek; fırtınalı günlerde sığınılacak bir liman, karanlıkta yolunu aydınlatan bir ışık ve hayatın getirdiği her şeye birlikte göğüs gerebileceği tek yoldaştır. Ruhunun en derin köşesine kazınmış bu his, mevsimler değişse de solmayan, zamanın ötesinde büyümeye devam eden sonsuz bir tutkudur.

Kadın, sevdiği adamın kalbinin ritmini kulağında hissetmek ister bunun için gözlerini kapatır. Biliyordur ki dünyadaki hiçbir fırtına, hiçbir karanlık bu göğsün sıcaklığından daha güçlü olamaz. O an, bir insan için ölümün bile göze alınabileceği değil; onunla bir ömür yaşamak için her gün yeniden doğmak istenir.Belkide aşk bu küçücük anda hissedilerek yaşanan o derin ve sarsıcı duygudur kimbilir......