İnsan çoğu zaman gördüğünü değil,hissettiğini yorumlar. Biri selam almadığında , mesajı geç cevapladığında yada beklediğimiz gibi davranmadığında , zihniniz o boşluğu , hemen bir anlamla doldurur ve çoğu zaman bu anlam içimizde en hassas olan yerden çıkar.
Oysa herkes kendi hikayesinin içinde yürür.Bazen birinin yavaşlığı , ilgisizliği yada mesafesi bize ait değildir.O an onun taşıdığı bir yük içinde bulunduğu bir düşünce ya da yalnız kalma ihtiyacı olabilir.
Hayat ,tek bir açıdan bakıldığında daha sert görünür.Ama biraz durup başka ihtimallere de yer açtığımızda hem kendimize hem de başkalarına karşı daha yumuşak bir alan oluşur.
Belki de her şeyi hemen anlamlandırmak yerine biraz pay bırakmak gerekir, çünkü herkesin görünmeyen bir tarafı vardır . Bu zor günlerde , herkesin görünmeyen bir yük taşıdığını hatırlamak ,birbirimize daha anlayışlı daha nazik yaklaşabilmek için en gerçekçi başlangıç noktasıdır .

Esnemek gibi gülümsemek ve mutlu olmak da bulaşıcıdır. Ben ne kadar mutlu olursam yakın çevremdeki kişiler de organik olarak mutlu olur. Tersini düşünelim, yakın çevremdeki kişiler ne kadar mutlu olursa ben de o ölçüde daha mutlu olurum. O halde, kendi mutluluğumu artırmak için yapabileceğim en etkili şeylerden biri de diğer kişilerin mutlu olmasını sağlamak. Bunu çalışma arkadaşlarımın masasına onlarla ilgili olumlu düşüncelerimi yazdığım ufak bir post-it bırakarak da yapabilirim, hafta sonlarımı değerlendirebileceğim bir sosyal sorumluluk projesinde gönüllü çalışarak da…

Yeter ki mutlu olmak ve mutlu etmek için çabalayalım hem kendimizi he çevremizdekileri etkilemiş oluruz