90’lı yıllar…

İmam Hatip Lisesi son sınıftayız ve birkaç arkadaş üniversite sınavlarına hazırlanıyoruz.

Tabi o zamanlar Türkiye’de farklı bir siyasi yapı var.

Zihniyet aynı ama koalisyonlar…

YÖK’teki türlü dalavereler…

Yanlış anlaşılmasın, kurumsal dalavereyi çok bilmezdik ama YÖK’ün iktidar belirlenmesinde etkin olduğu dönemleri biliyoruz.

Sadece YÖK mü?

Siyasetle işi olmayan ama kendi sorumluluğu hariç her konuda beyan bildiren kurumlar…

Çalkantılı dönemler yani…

Başkan Erdoğan öncesi işte buydu.

Sadece bu mu?

Dedim ya…

Karapınar İmam Hatip Lisesi son sınıftayız…

Birkaç arkadaş sınavlara hazırlanıyoruz.

Bir gün bir caminin lojmanında yatsı namazı sonrasında üniversite sınavlarına çalışmak için bir araya geldik.

Yatsı namazı sonrası…

Bir arkadaşımız da o camide sürekli gönüllü müezzinlik yapıyor. Yani bütün cemaat onu tanır.

Hiç sıkıntı yok!

Birkaç imam hatip öğrencisi bir araya gelmiş sınava hazırlanıyor.

Ne var bunda?

Sıkıntı yok dedim ya…

Varmış!

Muhtar bizi polise şikayet etmiş ve ardından polis geldi.

Sorular sorular…

‘Ne yapıyorsunuz burada?’

‘Sınava hazırlanıyoruz yani ders çalışıyoruz’

Duvardaki Kur’an-ı Kerim’i de görünce ‘Bu nedir?’ diye sordu.

‘Kur’an’ dedik ama sanki suç aletiymiş gibi davrandılar bize.

Sonunda karakola götürüp ifademizi aldılar ve serbest bıraktılar ama derdimizi anlatıncaya kadar canımız çıktı.

Şaka değil!

Duvardaki Kur’an ‘suç aleti’ gibi davrandılar.

Bakın…

1950’lerden falan bahsetmiyorum. 90’lı yıllar…

Bunları neden anlattım?

Türkiye nereden nereye gelmiş!

Maşallah…

Duvardaki ‘Kur’an’ı suç sayan!’ bir dönemden hafız bir İçişleri Bakanı dönemine…

Maşallah maşallah maşallah…

Demem o ki…

O günkü İçişleri Bakanlığı’na bağlı polise duvardaki Kur’an’ı anlatamazken bugün polislerin bağlı olduğu hafız bir İçişleri Bakanı’na…

Şükür…

Bütün bunlar Recep Tayyip Erdoğan sayesinde oldu.

Allah o günleri bir daha yaşatmasın.

Amin…