NENESİ DİŞÇİDE

Ninemin dişi ağrırmış. Babam köyden nenemi getirdi tokdura. Gittik tokdur beğin yazanesine, her yanlar aynalı. Nenem elinde böyük bir peşkiri ağzına eliyle dayamış yanındaki aynaya bakıyor ağrıdan kendisi olduğunu bilmeden soruyor aynada gördüğüne:

-“Senin de mi dişin sızılar?” Kendi sorusuna kendi cevap veriyor.

-“Allah kimseye vermesin gardaşım diş sızısı cehennem azabından biter vallana.”

“Nene kime diyon sen kime?” deyince

-“Len baksaane o avradın da dişi sızılarmış yazık pel perişan hali avradın…

Nasıl güldüydük neneme…

ÇAMAŞIR MAKİNESİ

-“Ahmet ağa çamaşır makinen var mı?”

-“Var.”

-Ne marka kaç kilo çamaşır yıkar?

“Vallah garam Garapınar marka (eşi Karapınarlı) bir buçuk etli ekmeğe kilolarca çamaşır yıkar benim makine…

Böyle derdi Kör Ahmet, gülüşürdük.

Benim Ahmet ağabeyimden dinlediklerimin çoğu orijinal, kimsenin bilmediği duymadığı hikayeler desem doğrudur.

***

TRENDE YER BULAMAYINCA

Eski Konya belediye başkanı şoförlerinden Bilal ile Ahmet ağam bir program için İstanbul’a giderler. Dönüşte kara trenle yani posta treni ile gelecekler, Konya ya. Bakarlar ki bütün kompartımanlar adam dolu, oturacak yer yok. Bilal A-hmet ağa görmediği için durumu Ahmet ağaya söyleyince, Ahmet ağa

-“Bilal, der. İstasyonda simitçi var mı?”

-“Var der Bilal. Git ondan bir avuç susam al gel o parasız der.

Bilal denileni yapar getirip susamları Ahmet ağaya verir. Ahmet ağa biraz kendi koynuna birazda Bilalin koynuna susam döker ve başlar kaşınarak susamları koynundan çıkarıp tırnakları ile ezmeye. Kompartımanda ne kadar adam varsa orayı terk ederler bunlarda bit var diye. Onlar da Konya’ya kadar yatarak rahatça gelirler.

***

GÜLNAR’DA YAŞADIKLARIMIZ

Sanırım 10 yıldan fazla zaman geçmiştir bu gezimizin üzerinden. Konya Sarıkeçili Yörükler Dernek Başkanı Pervin Çoban Savran hanımın davetlisi olarak yörük göçü adı altında Gülnar belediyesince düzenlenen programa Ahmet Özdemir abim dahil 8-10 kişi katıldık. İki gece iki gündüz kırda çadırlarda kaldık. Bir sabah uyandık erkendi vakit Ahmet ağabeyimin eli gözü ayağı olan oğlu Zeki daha uyuyordu. Ahmet ağa bana “Detseli beni bir ayakyoluna götür Zeki’yi uyandırma” dedi. “Olur ağabey” dedim. Şöyle çadırlardan uzak kırlara götürdüm, “Abi burası serbest ihtiyacını giderebilirsin” dedim. Ahmet abi tecrübeli adam bana “Detseli arka tarafımda dur ve devamlı bana Ahmet ağa diye seslen, siz gazetecisiniz macera ararsınız size güven olmaz benim uygunsuz fotoğrafımı çekiveririsin” deyişine hayli gülmüştüm.

***

BİR TELEVİZYON PROGRAMINDA

Konya’mızın udi sanatçısı sevgili Mustafa Çetin hocam Gönülden Nameler adlı bir programa Ahmet ağam ile beni de davet etmişti. Yayına girmeden program öncesi hazırlık yapıyoruz. Ahmet ağam Mustafa beyin getirdiği enstrümanı udu ya da sazı çalacak udu akort ediyordu ki yatsı ezanı başladı. Ahmet ağam ezanı duymuyor uda akort veriyordu. Zeki Babasını şiddetle dürtüyor “Baba baba len, hoca ezan okuyor udu dıngırtatma” deyince Ahmet ağam parladı “Okusun len Zeki, ne olacak hocanın her zamanki işi o yeni bi şey mi” demişti. Ud yabancı olunca Mustafa beye şöyle diyordu:

“Ülen Mustafa!”

-“Buyur Ahmet ağa

-“Bu nasıl ud ağam şebeleklerin merdiveni gibi tellerin arası birer garış mızrap yetişmeeyor.”

Derken cereyanlar kesildi yayına girmeden. Ahmet ağam hemen espriyi patlattı:

-“Zeki oğlum çöndürmeye gideceksen ben götürüyüm.”

Ben bu sözden bir şey anlayamadım:

-“Niye Ahmet ağa?” diye sordum.

-“Niye olacak Detseli, onun gözü gündüze ayarlı benimkiler geceye ayarlı” demişti. Ve güzel bir program yapmıştık.

***

BİR ŞİİR YAZMIŞTIM ONUN İÇİN

Merhum Ahmet ağabeyim repertuarımda 5000’i aşkın türkü vardı. Söz ve müziği kendine ait birçok eseri vardı. Bedia Akarürk gibi ünlü sanatçılarla sahneleri paylaşmışlığı vardı.

2016 yılının ikinci üçüncü ayları idi sanırım. Ahmet ağabeyimin hasta olduğunu duydum ve Zeki Oğuz kardeşimle ziyaretine gittik. Çok hasta idi ama neşesi hep yerinde idi. Şükür dostlarım yıkılmadım ayaktayım diye esprili sohbet ettik, fotoğraflar çektik sohbet arasında. Zeki “Ahmet abi şu udu kucağına al da bir fotoğrafını çekeyim diye ısrarına rağmen udu almadı ve bitti gayri udun işi Zeki” demişti. Ben o yıl kendisi ile helalleştim hac yolculuğuna gittim ben orada iken Ahmet ağabey 2016 Eylül ayının altısında rahmeti rahmana kavuştu, haberini aldım. Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.

Sille kültür evinde 2003 yılında Aydınlar ocağında Ahmet Özdemir e 50. sanat yılı programında udu ile yaptığı parodiler üzerine doğaçlama yazdığım bu şiirle yazımı noktalıyorum.

AHMET ÖZDEMİR (KÖR AHMET)

Mızrapla çarpışan udun teli var

Söyler eğlendirir tatlı dili var

Gözü görmez marifetli eli var

Eskiden yenisin sen Ahmet Özdemir

İcra ediyor bugün ellinci sanat yılını

Akıtıyor o tatlı dilinden arı balını

Yaradan az gönderir böyle kulunu

Sazınla sözünle çok yaşa Ahmet Özdemir

Ne güzel konuşuyor Konya dilini

Konuşturur o udun bütün telini

Söz anlatamaz şu Konya’nın gülünü

Daha nice yıllar yaşa sen Ahmet Özdemir

Uda mızrabı vurur da teller konuşur

Taklit yapar Konya’ya has diller konuşur

Her daim Konyalı sevenleriyle buluşur

Seni her Konyalı sever Ahmet Özdemir

Ahmet ağam taklit yapar faytonu

Hiç de kaymaz güzel dilinin kaytanı

Çalar söyler de sırtına giymez kaftanı

Konya’nın ulu çınarsın sen Ahmet Özdemir

Güveç adlı bir köyde dünyaya geldin

Silleli kör Ahmet diye tanınıp bilindin

Konya müziğinde sen bir duayensin

Fahri bir turizmcimizsin Ahmet Özdemir

Bütün dinleyenleri gülücüklere boğan

Udu ters çevirip ardında daktilo yazan

Konyalı sevenlerini sohbete doyuran

Hakiki Konyalısın sen Ahmet Özdemir

Ben de gittim çok defa Güvenç köyüne

Misafir oldum Ahmet ağanın baba evine

Dua ettim anası atası ve geçmişlerine

Konya’mızın gururusun sen Ahmet Özdemir

Ozan İsmail senin şahsına değer veriyor

Eski Konya’yı düşündükçe seni görüyor

Kalemiyle durmadan sana övgü yazıyor

Övgüde kağıda sığmazsın Ahmet Özdemir