Konya siyasetinde geçmişe verilen değer, geleceğin de en önemli anahtarıdır.

Siyasette makamlar geçicidir, görevler değişir, isimler zamanla yerini başka isimlere bırakır. Ancak geride bırakılan emek, verilen mücadele ve ortaya konulan hizmet kolay kolay unutulmamalıdır.

AK Parti Konya İl Başkanı Fatih Özgökçen'in "Vefa Varsa Veda Yoktur" sloganıyla gerçekleştirdiği buluşma, siyasetin çoğu zaman göz ardı edilen önemli bir yönünü yeniden gündeme taşıdı: Vefa.

Partinin kuruluşundan bugüne kadar belde belediye başkanlığı yapmış isimlerin bir araya getirildiği program, yalnızca geçmişe dönük bir teşekkür buluşması olarak değerlendirilmemeli. Aynı zamanda siyasi hafızanın, tecrübenin ve teşkilat kültürünün ne kadar önemli olduğunu hatırlatan bir organizasyon olarak görülmeli.

Özgökçen'in konuşmasında dile getirdiği, "Görevler değişir, makamlar değişir, isimler değişir ama değişmeyen tek şey bu davaya olan sadakatimizdir" mesajı, aslında siyasetin temel meselelerinden birine işaret ediyor.

Çünkü siyaset sadece görevdeyken hatırlanmak değildir. Asıl mesele, görev sona erdiğinde de hatırlanabilmektir.

Yıllarca bir beldede, ilçede, mahallede hizmet etmiş, vatandaşın kapısını çalmış, seçim dönemlerinde gecesini gündüzüne katmış insanların tecrübeleri bir kenara bırakılmamalıdır.

Ancak burada önemli bir soru var: Vefa, yalnızca belirli günlerde düzenlenen toplantılarla mı gösterilir, yoksa günlük siyasi hayatın ve teşkilat anlayışının bir parçası mı olmalıdır?

Gerçek vefa; eski yöneticileri bir araya getirmek kadar onların fikirlerini dinlemek, tecrübelerinden yararlanmak ve birikimlerini geleceğe taşımaktır.

Konya gibi siyasi ve toplumsal hafızası güçlü bir şehirde bu mesajın ayrıca bir anlamı var. Çünkü Konya'nın siyasi tarihinde iz bırakmış isimler, sadece geçmişin temsilcileri değil, bugünün siyasi birikiminin de önemli parçalarıdır.

Fatih Özgökçen'in bu buluşmayla verdiği mesajın kalıcı olması, vefanın bir organizasyonun ötesine geçerek bir yönetim anlayışına dönüşmesine bağlı.

Unutulmamalıdır ki makamlar insanlara geçici sorumluluklar verir; ancak gönüllerde bırakılan izler kalıcıdır.

Siyasette vedalar kaçınılmaz olabilir. Fakat emek verenleri unutmak zorunlu değildir.

Çünkü vefa, geçmişe duyulan bir borç değil; geleceğe bırakılan en kıymetli mirastır.

Ve belki de siyasetin en büyük başarısı, insanları görevdeyken değil, görevleri bittikten sonra da aynı samimiyetle bir arada tutabilmektir.