Bazı Şehirlerin bir hafızası, bir karakteri ve asırlardan süzülüp gelen bir medeniyet birikimi vardır.
Konya da böylesi şehirlerden biridir.
Mevlânâ’nın irfanından Sadreddin Konevî’nin düşünce dünyasına, Hacıveyiszade’nin gönül ikliminden bugünün kültür ve sanat hayatına uzanan köklü bir geçmişin üzerinde yaşıyoruz.
Dolayısıyla Konya’yı yönetmek de Konya’da yaşamak da bu şehrin yalnızca bugününü değil, geçmişini ve taşıdığı manevi sorumluluğu anlayabilmeyi gerektiriyor.
Bu hafta Konya Valimiz Sayın İbrahim Akın’ı ziyaret etme imkânımız oldu.
Oldukça samimi, içten ve güzel bir görüşme gerçekleştirdik. Sayın Valimizin nezaketi, insan ilişkilerindeki doğallığı ve Konya’ya yönelik yaklaşımı şahsen memnuniyet vericiydi.
Ancak benim özellikle dikkatimi çeken başka bir husus vardı.
Bir yöneticinin görev yaptığı şehre alışması başka, o şehrin ruhunu anlaması bambaşka bir meseledir.
Sayın İbrahim Akın’ın Konya’nın manevi iklimine, kültürel birikimine ve medeniyet kimliğine uyum sağladığını görmek, şehrimiz adına kıymetliydi. Konya için gayret gösteren, görev yaptığı şehrin değerleriyle güçlü bir bağ kuran bir yönetici izlenimi edindim. Sayın Valimiz İbrahim Akın’a bu anlamda teşekkür ederim.
Elbette şehirlerin geleceği yalnızca yöneticilerin gayretleriyle şekillenmez. Sivil toplum kuruluşlarından üniversitelere, iş dünyasından kültür ve sanat çevrelerine kadar hepimize sorumluluk düşüyor.
Gelelim bu haftanın bir başka güzel meselesine.
Konya Kitap Günleri…
Şehirde kitapların, yazarların, okurların buluştuğu güzel bir hareketlilik var.
Şimdi soralım.
Bir şehirde kitap fuarı düzenlemek önemli midir?
Elbette önemlidir.
Peki, sadece fuar düzenlemek yeterli midir?
İşte orası biraz tartışılır.
Öncelikle Konya Büyükşehir Belediye Başkanı Uğur İbrahim Altay’ın kültür ve sanat çalışmalarına verdiği destek, Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Sosyal İşler Dairesinin bu alandaki gayretleri takdiri hak ediyor.
Bir organizasyonun arkasında ciddi bir emek, planlama ve koordinasyon olduğunu da unutmamak lazım.
Ancak mesele yalnızca güzel bir organizasyon yapmak değil.
Mesela…
Kitap Günleri’ne binlerce insan geliyor. Güzel.
Yazarlar okurlarıyla buluşuyor. Daha da güzel.
Peki, bu buluşmaların devamı geliyor mu?
Bir genç, fuarda tanıştığı yazarın başka bir kitabını merak ediyor mu? Aldığı kitabı okuyup arkadaşına tavsiye ediyor mu?
Asıl kazanım biraz da burada değil mi?
Bir başka mesele daha var.
Sürekli gençlerin kitap okumadığından yakınıyoruz.
İyi de gençleri kitaplarla buluşturmak için biz ne yapıyoruz?
Okullarda, üniversitelerde, mahallelerde yeterince edebiyat konuşuyor muyuz?
Yoksa yılda birkaç gün kitaplardan söz edip sonra yine gündelik telaşımıza mı dönüyoruz?
Bunları da kendimize sormamız gerekiyor.
Üstelik bu sorular yalnızca belediyeye yöneltilmiş sorular değil. Üniversiteler, sivil toplum kuruluşları, eğitimciler ve biz yazarlar da bu sorumluluğun içerisindeyiz.
Ben, kültür ve sanat çalışmalarının yalnızca büyük salonlarda ve kalabalık organizasyonlarda değil, küçük ama sürekli buluşmalarda da karşılık bulduğuna inanıyorum.
Bazen bir okulda yirmi öğrenciyle yapılan samimi bir edebiyat sohbeti, yüzlerce kişinin katıldığı bir program kadar kıymetli olabilir.
Bu nedenle Konya Kitap Günleri’ni yalnızca bir etkinlik olarak değil, yeni okurların yetişmesine vesile olacak bir fırsat olarak değerlendirmek gerekiyor.
Başta Büyükşehir Belediye Başkanımız Uğur İbrahim Altay olmak üzere organizasyonda emeği bulunan herkesi tebrik ediyorum.
Ve son bir soru…
Kitap Günleri bittiğinde geriye ne kalacak?
Çekilmiş fotoğraflar mı, imzalanmış kitaplar mı, yoksa okumaya yeni başlamış gençler mi?
Elbette hepsinin bir değeri var.
Ama benim gönlüm üçüncüsünden yana.
Çünkü bir kitabın gerçek başarısı, kaç kişiye satıldığı kadar, kaç insanın zihninde yeni bir kapı açabilmesidir.