Fark ettiyseniz günümüzde insanlar kalabalıklar içerisinde yalnızlaşmaya başladı. Aynı evde oturup birbirinden uzaklaşan aileler, hâl hatırı geçtik, bir selamı dahi vermeyi unutanlar, birbirinin derdini, sıkıntısını dinlemeden hüküm vermeye çalışanlar, söylediği sözün karşısındakine nasıl etki edeceğini umursamayanlar ve daha bir sürü sayamayacağımız örnekler bulunmaktadır. Peki, biz ne zaman birbirimizin yükünü ağırlaştırmak yerine hafifletmeye çalışacağız?
İnsanlar göründüğünden daha farklı hâl içinde olabilirler. Dışarıya karşı gülen bir insanın içinde kimseye anlatamadığı bir derdi olabilir. Sessiz, sakin duran birinin içerisini kıpır kıpır eden bir sevinci olabilir. “İyiyim.” diyen biri gerçekten iyi olmayabilir… Bu yüzden insanları sadece dışarıdan göründüğü hâlleriyle yargılamamak gerekir.
Bazı şeyler vardır ki bunların maddi bir karşılığı olmasa da insan hayatında büyük etkiler yaratabilmektedir: Bir selam, güzel bir söz, küçük bir tebessüm, teşekkür etmek, özür dilemek, hâl hatır sormak…
İnsanlara iyi gelmek istiyorsak buna en yakınımızdan başlamalıyız. Anne babamız, eşimiz, kardeşlerimiz, yakınlarımız ve diğerlerinden. Daha sonra ise en yakın komşumuzdan başlayarak tüm insanların derdini dert etmeli, mutlu günlerinde yanlarında olmalıyız. “Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın.” çizgisinden çıkmalıyız artık.
Komşusunun hâlini soran, derdiyle dertlenen, yaşlıyı ve ihtiyaç sahibi kişileri gözeten, hastayı ziyaret edip mutluluklarını paylaşan insanlar olmalıyız. Çünkü İslam sadece bireysel ibadetlerden ibaret değildir.
Bizlere de örnek olan sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa Sallallâhu Aleyhi ve Sellem’in hayatına baktığımızda da insanları küçümsemeyen, onları dinleyip gönüllerini alan, çocuklara sevgi gösterip yaşlılara hürmet eden ve insanlara değer veren özelliklerini görmekteyiz.
Peygamber Efendimiz’in de davranışlarını göz önüne aldığımızda, peki biz birbirimize iyi geliyor muyuz? Hadi gelin, hep beraber birbirimize şu soruları soralım: Bugün kimin gönlünü aldım? Kimin yükünü hafiflettim? Kimin derdine derman oldum? Kime güzel bir söz söyledim?
Belki dünyaları değiştiremeyiz, belki bütün kötülükleri ortadan kaldıramayız; lakin yanımızdaki insanların yükünü az da olsa hafifletebiliriz. Bir insanı incitmek yerine onarabilir, derdini, sıkıntısını veyahut sevincini paylaşabiliriz.
Sonuç olarak, bu dünyada insanın insana ihtiyacı vardır. Kimi zaman bir söze, kimi zaman tebessüme, kimi zaman bir dosta… Öyleyse birbirimizin yükünü ağırlaştırmayıp hafifletelim ve birbirimize iyi gelelim. Belki de bu hayatta yapacağımız en güzel şey, bir insanın hayatına dokunmak olabilir.
Velhasılıkelam, “İnsan, insana iyi gelmeli.”